ใครกัน ณ กลางแดด............ขณะแผดระยิบยับ
ทำงานคณา นับ...........................บ่มิย่นระย่องาน
       มือไม้สิด้านดำ....................เพราะกระทำสิหยาบกร้าน
หนักเบามิ เกียจคร้าน.................บ่มิบ่นรึยลยิน
      ใครกันนะปลูก ข้าว..............ระดะขาวให้เรากิน
เลี้ยงคน ณ แผ่นดิน...................มนะช่างประเสริฐงาม
      ใครหนอนะก่อ สร้าง.............และสล้าง ณ อาราม
เมืองใหญ่ ณ เขตคาม...............ระดะตึก สิ อาคาร
      ใครใครและใคร ใคร...........บ่มิได้จะเอ่ยขาน
สร้างชาติวิลาสงาน.................... สดุดีมิเว้นวาย
       มีเขาสิมีชาติ......................ผิวะขาดจะวุ่นวาย
สรรเสริญมนัส หมาย................ศิระให้เจริญขวัญ
       อยู่ดีและมีสุข....................นิระทุกข์เจริญพลัน
ค่าแรงสิเทียม ทัน.....................มนะเลิศประเสริฐศรี
       มีเรี่ยวพลังแกร่ง...............พละแรงสิเกิดมี
โรคาพยา ธี..............................ภยะร้ายปลาตเอย......
..................................................................................
อินทร วิเชียรฉันท์ ๑๑  มีฉันทลักษณ์คล้ายกาพย์ยานี ๑๑  ครับ  ผิดกันที่ครุ- ลหุเท่านั้นใช้แต่งบรรยายเรื่องราว  บทชื่นชมสรรเสริญ หรือโศกเศร้าคร่ำครวญ  ผมได้นำเสนอเป็นตัวอย่างพอคร่าว  ๆ  เพื่อให้เหมาะ กับวันแรงงานพี่น้องผู้ใช้แรงงานทุกท่านครับ  ถ้าขาดท่านเหล่านั้นบ้านเมือง เราคงเดือดร้อนวุ่นวาย  ขอให้ท่านเหล่านั้นจงมีความสุขมาก ๆ ในวันแรงงานแห่งชาติครับ
          ด้วยใจคารวะ
              สุรศรี

วันศุกร์ที่ 30 เมษายน 2553 เวลา 10:09 l Comments (1)